|| further? ||

01.05.2007 :: 19:38 :: Komentuj (6)
Nie chwyciłam bezszelestnie ulatującego ciepła, tak jak chwyta się ciężkie owoce spadające z drzew.
Winię czas, myśli, porę roku - wokół mnie mało jest świeżości, która powinna unosić się pod powiekami i wskazywac odpowiednie ścieżki. Jest noc, chwila światła, szkoła, noc, rozmowa, noc, nauka, noc - mało tu mnie, zeszyty całkiem puste suszą kartki na półkach, nie mam ani pomysłów ani odrobiny siebie. Wiosna depcze mi po piętach, ale gdy odwracam głowę nadal jej nie zauważam. Wypaliłam się, teraz mam tylko próżnię, która rozrywa płuca, nie pozwala oddychać, rozmawiać, czuć, przeżywać... Pustka.